facebook-logo twitter-logo

logo-jewel
flag-gr
 flag-en flag-ru

  • Header banner toutountzis
  • Header banner toutountzis
  • Header banner toutountzis

  • under-menu daedalus
  • under-menu daedalus
  • under-menu daedalus
  • under-menu-banner giannakos
  • under-menu-banner georgiou
  • under-menu-banner giannakos

banner povako

banner price metals

banner exhibition-gr

Περιοδικά

 

JT 17

Τρέχον Τεύχος

 

banner left facebook 105x38

 

  banner small left jefilisma  banner small left jefilisma

        16o Τεύχος            15o Τεύχος

 

Έκδοση για το εξωτερικό

(στα ελληνικά)

 

JT 17 gr

17o Τεύχος

 

  banner small left jefilisma gr  banner small left jefilisma gr

       16o Τεύχος              15o Τεύχος

NewsLetter

captcha

  • banner tecnovel
  • banner tecnovel
  • banner tecnovel

Βρισκόμαστε στην ανατολή της νέας χρονιάς, με τις προσδοκίες όλων, παρ’ όλη την κακή περσινή σαιζόν, να εξελιχθεί τουλάχιστον η φετινή, σε μία καλή περίοδο για όλους.
Η έκθεση “Ελλήνων Κόσμημα”, αποτελεί για πολλούς Έλληνες κατασκευαστές και μη, το εργαλείο για τη διείσδυση τους στην τουριστική αγορά και όχι μόνο.
Εάν ξαναθυμηθούμε τα νούμερα που μας παραχώρησε η Helexpo από την περσινή διοργάνωση της έκθεσης, θα παρατηρήσουμε ενδιαφέροντα πράγματα. Μην ξεχνάμε ότι η επιτυχία ή η αποτυχία μιας έκθεσης βασίζεται σε πολύ μεγάλο ποσοστό από την προσέλευση των επισκεπτών της.
Οι συνολικοί εκθέτες ήταν 255 και το σύνολο των επισκεπτών ανήρθε στους 3750. Τι σημαίνει αυτό, μέσος όρος επισκεπτών ανά εκθέτη μόλις 14,7, μας ικανοποιούν αυτά τα νούμερα; Εάν ναι τότε δεν υπάρχει το παραμικρό θέμα, εάν όμως όχι, τότε θα πρέπει να αναλογιστούμε τα εξής.
Και βέβαια τη μεγαλύτερη ευθύνη για να μεγαλώσουν τα νούμερα, έχει πάντα ο οργανωτής της έκθεσης, τι ακριβώς έκανε; την προώθησε σωστά;  τη διαφήμισε; και με ποιο τρόπο και που; προσπάθησε να βρει τρόπους για πιο εύκολη και πιο ίσως οικονομική λύση για τους ανθρώπους από την επαρχεία; σε σχέση με το εξωτερικό; που στόχευσε; είχε αποτέλεσμα;
Υπάρχουν πολλά που θα μπορούσαμε να πούμε, όμως καλοί μου εκθέτες αυτό δεν σημαίνει σε καμία των περιπτώσεων ότι δεν φέρεται και εσείς το μερίδιο ευθύνης που σας αναλογεί.
Γνωρίζω εκθέτες που δαπανούν αρκετές χιλιάδες ευρώ για να παραβρεθούν στην έκθεση και παρ’ όλα αυτά δεν έχουν διαθέσει ούτε μια στιγμή για να ενημερώσουν τους πελάτες τους.
Αυτό που γνωρίζω εγώ, είναι ότι μια εταιρεία είτε είναι μεγάλη είτε είναι μικρή, προσπαθεί με ότι πόρους μπορεί να έχει, καταρχήν να επικοινωνήσει το γεγονός ότι ολόκληρη η γκάμα των προϊόντων της θα εκτίθεται εκεί… Αυτό από μόνο του θα πρέπει να αποτελεί κίνητρο για τους πελάτες της, διότι με ποιον άλλο τρόπο μπορεί ένα κατάστημα να δει ολόκληρη τη συλλογή των προϊόντων της. Οι περισσότεροι πλέον, επισκέπτονται τα καταστήματα είτε με ψεύτικο δειγματολόγιο, είτε με μέρος της γκάμας, ή ακόμα και με το τάμπλετ, για να μην αναφερθώ στις επιχειρήσεις οι οποίες περιμένουν μόνο από την έκθεση για να οργανώσουν την παραγωγή τους.
Θα πρέπει να έχετε και εσείς τον έλεγχο. Μια καλή ιδέα θα ήταν να υπήρχαν διάφορα τεχνάσματα – επιπλέον κίνητρα για τους επισκέπτες. Δεν είμαι σε θέση να προσδιορίσω τι ακριβώς θα ήταν αυτό που θα “δούλευε” ή τι όχι, αυτό είναι στη δική σας ευθύνη και αρμοδιότητα, δηλαδή εάν θα βάζατε μια επιπλέον έκπτωση ή ότι μπορεί κάποιος άλλος  να προσφέρει, όμως σίγουρα ποτέ και κανέναν δεν έβλαψαν τα επιπλέον κίνητρα.
Χρόνος υπάρχει ακόμα, αυτό που χρειάζεται είναι ένας στόχος και μια στρατηγική και από την πλευρά των εκθετών, για να γίνει η φετινή έκθεση η αφετηρία για μια πολύ καλή και εποικοδομητική χρονιά.

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Για κάποιους ήταν μια δύσκολη χρονιά, για κάποιους άλλους μια συνηθισμένη χρονιά και για μια μικρή μερίδα επαγγελματιών, μια καλή χρονιά.
Τι είναι αυτό που κάνει τη διαφορά σε κάποιους; Ιδίως σε μια απαιτητική χρονιά και εν μέσω της πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης; Κατά τη γνώμη μου, οι εποχές επιβάλλουν περισσότερη προσπάθεια από ποτέ άλλοτε και επίσης αξίζει να ξαναθυμηθούμε, κάποιες βασικές αρχές για την πώληση προϊόντων ή και υπηρεσιών.
Πόσοι γνωρίζουμε την θεωρία των 4P;
Ήταν το 1960 όταν ο καθηγητής Jerome McCarthy αναφέρθηκε στα 4P, από τότε μέχρι και σήμερα οι περισσότερες εταιρείες στον κόσμο, χαράζουν τη στρατηγική τους βάση αυτής της θεωρίας.
1. Προϊόν (Product). Αυτό το τόσο προφανής σημείο, είναι το σημείο όπου στέκονται οι περισσότεροι και για το περισσότερο διάστημα. Βεβαίως δεν υποστηρίζω (ούτε ο καθηγητής της θεωρίας), ότι το προϊόν δεν χρήζει της αντίστοιχης προσοχής μας, αφού αυτό άλλωστε είναι η κινητήριος δύναμη μας. Αυτό το οποίο όμως, είναι η αρχή της συγκεκριμένης θεωρίας, είναι ότι οφείλουμε να τηρούμε την ισορροπία και με τα υπόλοιπα 3 σημεία.
2. Τιμή (Price). Εάν κάποιος μελετήσει σε βάθος την θεωρία των 4P, θα αντιληφθεί ότι ένα «φθηνό» προϊόν από μόνο του δεν μπορεί να σταθεί σε καμία αγορά. Βεβαίως και θα πρέπει να είναι ανταγωνιστικό, αλλά επίσης σημαντικό ρόλο παίζει και η «αξία» του προϊόντος, χωρίς να ξεχνάμε ότι έχουμε άλλα 2 σημεία που πρέπει να κοιτάμε.
3. Προώθηση (Promotion). Αυτό είναι το πιο περίεργο ή και παρεξηγημένο σημείο. Διαφήμιση, προωθητικές ενέργειες, προσφορές, συσκευασία, brand name και τόσα άλλα πράγματα που οφείλουμε να κάνουμε. Βέβαια, σήμερα ο κλάδος μας απαρτίζεται από μικρές – μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να επικρατεί το «όλα μόνος μου τα κάνω». Θεωρώ πάντως, ότι όσο μικρός και να είναι κάποιος θα πρέπει να διαθέτει ένα ποσοστό των εσόδων του, έτσι ώστε να μπορεί να παίρνει και μια γνώμη ενός πιο ειδικού, ή τουλάχιστον θα πρέπει να διαθέτει χρόνο, για να μελετάει και να βλέπει το γενικότερο χώρο του μάρκετινγκ.
4. Τοποθεσία (Place). Έχετε κατάστημα; ή ανήκετε στους χονδρεμπόρους; Διαφορετικά πράγματα θα πρέπει να εξετάσετε. Όμως θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι και αυτό το σημείο, ιδίως την σημερινή εποχή με τη τεχνολογία στα πόδια μας (internet, social media, κ.α.), θα πρέπει συνεχώς να μας απασχολεί.
Πολύ επιγραμματικά (δεν θα μπορούσα άλλωστε να αναπτύξω ολόκληρη την θεωρία του καθηγητή), ήθελα σε αυτό το τεύχος να αναφερθώ στην αξία της θεωρίας των 4P. Διότι προσωπικά, θα ήθελα να γνώριζα, κάθε τέλος μιας χρονιάς και αρχή μιας καινούργιας και τι πήγε άσχημα, αλλά και τι πήγε καλά, και βέβαια που οφείλεται αυτό. Στην πραγματικότητα, νομίζω ότι κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί την επιτυχία, όμως η ιστορία έχει δείξει ότι υπάρχουν τρόποι, που αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε.
Το 2017, από ότι φαίνεται θα συνεχίσει να είναι μια χρονιά, με τις δυσκολίες της και με ένα κράτος που δεν μπορεί να σταθεί δίπλα στον επαγγελματία, όπως θα έπρεπε, αυτό όμως δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση, να μας στερήσει την ελπίδα και το όραμα που έχει ο καθένας από εμάς, για τον ίδιον, την οικογένεια του και την επιχείρηση του.
Εγώ προσωπικά και όλοι όσοι εργάζονται για το περιοδικό “Jewel Time” και την ιστοσελίδα “www.jeweltimemag.com”, σας ευχόμαστε, όλες οι επιθυμίες σας, να πραγματοποιηθούν μέσα στο 2017.

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Άλλη μια τουριστική σεζόν βαδίζει προς την ολοκλήρωσή της και η χώρα μας μέτρησε μια σημαντική έλευση επισκεπτών από όλον τον κόσμο, Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία του ΣΕΤΕ, το 2016 καλύπτει τον αρχικό στόχο των 25 εκατ. τουριστών (συν 2,5 εκατ. από την κρουαζιέρα). Ωστόσο, τα τουριστικά έσοδα όπως όλα δείχνουν, θα κλείσουν σε επίπεδα σημαντικά χαμηλότερα των προσδοκώμενων, ύστερα από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων επταμήνου της Τράπεζας της Ελλάδος, τα οποία καταγράφουν πτώση 5% ή υστέρηση 346 εκατ. ευρώ σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι. Όπως σημειώνει ειδικότερα σε ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, ως ιδιαίτερα αρνητικό σημείο επισημαίνεται η πτώση -3%, ήτοι περίπου 104 εκατ. ευρώ, τον Ιούλιο, εξέλιξη που κατά πάσα πιθανότητα θα επηρεάσει τα ετήσια αποτελέσματα.
Ανάλογα είναι τα μηνύματα που έρχονται όχι μόνο από τους ξενοδόχους και τους ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων, αλλά και από άλλους επαγγελματίες που στηρίζονται πλέον αποκλειστικά στον τουρισμό για τη διατήρηση των επιχειρήσεών τους. Για παράδειγμα, τα κοσμηματοπωλεία και οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο κόσμημα, το ρολόι και τα άλλα πολύτιμα αντικείμενα αναφέρουν σαφώς μειωμένους τζίρους, παρά την τουριστική κινητικότητα στους τόπους τους και αυτό ασφαλώς προβληματίζει.
Πολλοί είναι οι παράγοντες που κατά τη γνώμη μας επηρεάζουν την πορεία του ελληνικού τουρισμού, καθώς και την ανταγωνιστικότητά του, αλλά και το πώς επιδρά σε όλη την αγορά, μαζί και αυτή του κοσμήματος. Ειδικότερα, οι αυξήσεις άνω του 10% στο καλάθι του τουρίστα, οι διαδοχικές αυξήσεις των συντελεστών ΦΠΑ, η κατάργηση των μειωμένων συντελεστών των νησιών, καθώς και οι επιβαρύνσεις όλων των επιμέρους κλάδων του τουρισμού με νέα τέλη και φόρους, ενέτειναν την αλλαγή στην καταναλωτική τάση των τουριστών, με κύριο χαρακτηριστικό τις συγκρατημένες δαπάνες σε σχέση με προηγούμενες χρονιές.
Επίσης σημαντικό πρόβλημα αναδεικνύεται για τον κλάδο κοσμήματος η πολιτική των μεγάλων ξενοδοχείων αλλά και των οργανωτών κρουαζιέρας να κατευθύνουν σε συγκεκριμένα καταστήματα τους τουρίστες, ή να τους «περιορίζουν» έμμεσα στους χώρους τους με τα άκρως δελεαστικά πακέτα, έτσι ώστε να μην αφήνονται περιθώρια να δουλέψουν και άλλοι επιχειρηματίες.
Κι όλα αυτά συνέβησαν σε μια περίοδο τρομερής ανασφάλειας με τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, με αποτέλεσμα η χώρα μας να μην μπορέσει να κεφαλαιοποιήσει το γεγονός ότι παραμένει ο πλέον ασφαλής τουριστικός προορισμός σε σχέση με την ευρύτερη περιοχή.
Τέλος, να θυμίσουμε ότι η Ελλάδα ήταν το 2015 η μοναδική χώρα μέλος του ΟΟΣΑ η οποία προχώρησε σε αύξηση της φορολογίας των επιχειρήσεων, την ώρα που η γενικότερη τάση παγκοσμίως είναι η φορολόγηση να έχει αναπτυξιακά χαρακτηριστικά. Έκθεση του ΟΟΣΑ για τη φορολογική πολιτική καταλήγει στο συμπέρασμα ότι την περίοδο της κρίσης (2010-2014), οι χώρες στην πλειονότητά τους (εξετάζονται 34 χώρες) αύξησαν τη φορολογία και συγκεκριμένα τα φορολογικά τους έσοδα ως προς το ΑΕΠ τους. Από πέρυσι, όμως, προκύπτει ότι οι χώρες του ΟΟΣΑ άλλαξαν πολιτική και στρέφουν πλέον τα φορολογικά τους μέτρα προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης των αναπτυξιακών τους προοπτικών. Εάν δεν δούμε αλλαγές προς αυτή την κατεύθυνση είναι άδηλο το μέλλον του κλάδου κοσμήματος αλλά και πολλών άλλων επιχειρηματικών τομέων της χώρας μας…

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Με υψηλές προσδοκίες ξεκίνησε η φετινή τουριστική περίοδος στην Ελλάδα, Με όλες τις εκτιμήσεις των αρμόδιων φορέων να κάνουν λόγο για νέο ρεκόρ αφίξεων και σημαντική άνοδο του κύκλου εργασιών όλης της τουριστικής βιομηχανίας. Ας μην ξεχνάμε, ότι τμήμα της βιομηχανίας αυτής είναι και η εγχώρια αργυροχρυσοχοΐα, καθώς ένα σημαντικό μέρος του τζίρου των επιχειρήσεων του κλάδου πραγματοποιείται από τις έμμεσες εξαγωγές με πελάτες τα εκατομμύρια τουριστών που μας επισκέπτονται κάθε χρόνο.
Ωστόσο, το πρώτο τρίμηνο των πραγματικών στοιχείων, για το 2016, δημιούργησε προβληματισμό. Τα ανεπίσημα δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ κάνουν λόγο για πτώση του κύκλου εργασιών στον κλάδο του τουρισμού, και πιο συγκεκριμένα στον τομέα υπηρεσιών παροχής καταλύματος και εστίασης κατά 11,7% (έναντι αύξησης 3,5% το α’ τρίμηνο του 2015).
Από την άλλη, ο κόσμος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων αλλά και οι πελάτες τους, οι καταναλωτές, από την 1η Ιουνίου ήρθαν αντιμέτωποι με νέο κύμα φοροαυξήσεων. Το ΦΠΑ αυξήθηκε από 23% σε 24%, ενώ νέες επιβαρύνσεις έχουμε στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης σε αμόλυβδη, υγραέριο και φυσικό αέριο, αλλά και στα καπνικά προϊόντα και τα αλκοολούχα ποτά.  
Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε ύφεση τα τελευταία οκτώ χρόνια και οι ελληνικές επιχειρήσεις βιώνουν μια δύσκολη πραγματικότητα. Το ευχάριστο της περιόδου ωστόσο είναι ότι ήδη βρισκόμαστε ενόψει της ψήφισης νέου αναπτυξιακού νόμου, που από πολλούς φορείς των μικρομεσαίων επιχειρήσεων χαρακτηρίστηκε ως θετικό βήμα, έστω κι αν αυτό έρχεται με μεγάλη καθυστέρηση. Βέβαια οι ενστάσεις που ακούγονται κάνουν λόγο για έναν αναπτυξιακό νόμο όπου το κράτος δεν διαθέτει πόρους για επιδοτήσεις. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο έχει περιοριστεί το εύρος των επιλέξιμων σχεδίων και έχει δοθεί έμφαση σε ορισμένες μικρές φοροαπαλλαγές και δεσμεύσεις για σταθερότητα της φορολογίας.
Αυτό που στην ουσία γίνεται στη χώρα τα τελευταία χρόνια, είναι να επιβάλλονται όλο και υψηλότεροι φόροι, χωρίς να συνεκτιμάται ο αντίκτυπος στην οικονομική δραστηριότητα, αλλά και χωρίς να αλλάζει τίποτα σε έναν δυσλειτουργικό και αναποτελεσματικό μηχανισμό φορολογικής διοίκησης.
Σήμερα, η Ελλάδα, παρά τις αλλαγές που υποτίθεται ότι εφαρμόστηκαν στο πλαίσιο των μνημονίων, εξακολουθεί να υστερεί σε όλες τις κατατάξεις, ως προς τη φιλικότητα προς τις επιχειρήσεις. Εάν οι συνθήκες άσκησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας δεν βελτιωθούν, με άμεσες και γενναίες παρεμβάσεις από την πλευρά της Πολιτείας, οι συνέπειες για την οικονομία και την απασχόληση θα είναι ανεξέλεγκτες. Και ειδικά σε κλάδους όπως αυτός της κοσμηματοποιίας που έχει πληγεί όσο λίγοι στην εποχή της κρίσης, καθώς τα προϊόντα του δεν αποτελεί είδη βασικής επιβίωσης.
Θα πρέπει επομένως να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση του επενδυτικού περιβάλλοντος στη χώρα, να εξασφαλιστεί ένα σταθερό και ευνοϊκό φορολογικό πλαίσιο, και να δημιουργηθούν συνθήκες πραγματικού ανταγωνισμού στην αγορά. Δεν υπάρχει πλέον η πολυτέλεια για χαμένους πόρους και ευκαιρίες.

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Η έκθεση «Ελλήνων Κόσμημα» που αποτελεί το πιο σημαντικό ετήσιο εκθεσιακό ραντεβού της ελληνικής αργυροχρυσοχοΐας, διεξάγεται σε μια χρονική περίοδο που έχει και συμβολικές προεκτάσεις. Στις τελευταίες ημέρες του χειμώνα με την άνοιξη να έπεται, η ελληνική βιομηχανία και βιοτεχνία κοσμήματος αναζητά τη δική της «χαμένη άνοιξη», δίνοντας μάχη με το χρόνο και ανιχνεύοντας νέους δρόμους ανάπτυξης και υπέρβασης της σημερινής παρατεταμένης κρίσης.
Ο μεγάλος σύμμαχος του κλάδου κοσμήματος ασφαλώς είναι η εξαιρετική πορεία του ελληνικού τουρισμού. Με το 2015 πλέον να αποτελεί παρελθόν, καταγράψαμε ως χώρα τρεις συνεχείς χρονιές με ρεκόρ σε αφίξεις και σε έσοδα. «Τρεις χρονιές κατά τις οποίες, εν μέσω γενικής ύφεσης, ξεπεράσαμε όλους τους στόχους μας», όπως επισημαίνουν και οι εκπρόσωποι των ξενοδόχων.
Με ιδιαίτερα θετικούς οιωνούς ξεκινά για τον ελληνικό τουρισμό και το 2016, καθώς όλες οι έως τώρα ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα πως την καινούργια χρονιά θα έχουμε νέα αύξηση στις αφίξεις και τις κρατήσεις. Στην τάση αυτή συνηγορούν και τα στοιχεία που δημοσιοποίησε πριν από λίγες ημέρες η Τράπεζα της Ελλάδας, σύμφωνα με τα οποία κατά το πρώτο εννεάμηνο του 2015 (Ιανουάριος-Σεπτέμβριος) ο αριθμός των αφίξεων στη χώρα άγγιξε τα 22,6 εκατ., παρουσιάζοντας αύξηση 9,1% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2014, ενώ κατά το ίδιο διάστημα οι διανυκτερεύσεις αυξήθηκαν σε σχέση με το 2014 κατά 2,3% (περισσότερες από 170 εκατ.) και τα έσοδα έφτασαν τα 12,788 δισ. ευρώ, καταγράφοντας αύξηση 6,6% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.
Βέβαια η Ελλάδα δεν είναι μόνο τουρισμός. Είναι και προβλήματα, είναι και νομοσχέδια που έρχονται προς ψήφιση για ασφαλιστικό και φορολογικό, τα οποία οξύνουν και πολώνουν το κοινωνικό κλίμα και δημιουργούν εκρηκτικές συνθήκες για την ομαλή πορεία της επιχειρηματικότητας για την οποία υποτίθεται πως όλοι οι κατά καιρούς κυβερνώντες κόπτονται.
Ωστόσο, η «Ελλήνων Κόσμημα», η μεγαλύτερη διεθνής έκθεση κοσμήματος στην Ελλάδα, όπως δείχνει και η μέχρι τώρα πορεία της τα τελευταία χρόνια, με τη διαρκή άνοδο σε επισκεψιμότητα, εκθέτες και εκθεσιακή επιφάνεια, μπορεί να αποτελέσει ένα εφαλτήριο για μια θετική χρονιά για το ελληνικό κόσμημα. Αναδεικνύοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ελληνικής παραγωγής αλλά και της πρωτοτυπίας στη σχεδιαστική σύλληψη, αναζωογονώντας τις επαφές και τις συνεργασίες ελλήνων παραγωγών με τις αγορές του εξωτερικού, και δίνοντας νέα πνοή και αισιοδοξία, για τις ημέρες της «άνοιξης» που όλοι ελπίζουμε ότι θα έρθει από «αύριο»…

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Η ελληνική κοσμηματοποιία αναζητά εναγωνίως «οξυγόνο» ασφυκτιώντας σε έναν κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον που μαστίζεται από τη συνεχιζόμενη κρίση. Τα μέτρα που λαμβάνονται σε κυβερνητικό επίπεδο όλα αυτά τα χρόνια – παρά τις εναλλαγές «διαχειριστών» - δυστυχώς δε βελτιώνουν το οικονομικό κλίμα και η ανασφάλεια των επιχειρήσεων αλλά και των καταναλωτών όχι μόνο δεν περιορίζεται αλλά αντίθετα, κλιμακώνεται.
Ευτυχώς, ωστόσο που ο κλάδος μας έχει ένα μεγάλο, ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. «Αναπνέει», ιδίως τα τελευταία «πέτρινα χρόνια», μέσα στην τουριστικά έκρηξη που γνωρίζει η χώρα μας. Πολλά καταστήματα λειτουργούν με επιτυχία σε τουριστικές περιοχές της νησιωτικής, και όχι μόνο, Ελλάδας. Μεγάλος αριθμός εργαστηρίων χρυσοχοΐας και αργυροχοΐας βρίσκουν δρόμους να διοχετεύσουν τις πολύτιμες δημιουργίες τους σε κοσμηματοπωλεία που δραστηριοποιούνται σε «ζωντανές» αγορές, ανάμεσα σε χιλιάδες τουρίστες, που «διψούν» να γνωρίσουν από κοντά τα μοναδικά ελληνικά χειροποίητα κοσμήματα.  
Δυστυχώς επισήμως δεν υπάρχουν και πολλά στοιχεία που να δίνουν μια εικόνα των έμμεσων εξαγωγών του ελληνικού κοσμήματος. Ωστόσο, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η αργυροχρυσοχοΐα μας στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό, στις πωλήσεις που πραγματοποιούνται κατά την τουριστική περίοδο από τα εκατοντάδες καταστήματα και επιχειρήσεις που διαθέτουν ελληνικό κόσμημα στους ξένους επισκέπτες.
Από αυτή την άποψη, λοιπόν, είναι πολύ ευχάριστα τα στοιχεία που αφορούν το πρώτο εννεάμηνο της τουριστικής σεζόν. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, το πρόσημο των διεθνών αεροπορικών αφίξεων ήταν θετικό σε σχέση με πέρσι, καταγράφοντας άνοδο κατά 6,2% και αγγίζοντας σχεδόν τα 14 εκατ. άτομα.
Πολύ σημαντικό είναι ότι και η Αθήνα, η καρδιά της ελληνικής αργυροχρυσοχοΐας, συνέχισε την εντυπωσιακή της πορεία και τον Σεπτέμβριο, καταγράφοντας αύξηση 23,2% σε σχέση με τον Σεπτέμβριο του 2014 και αύξηση 25,6% σε επίπεδο εννιαμήνου.
Ας ελπίσουμε ότι η σταθεροποίηση των συνθηκών της αγοράς, η ομαλή ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και η επαναφορά της ρευστότητας και του επενδυτικού ενδιαφέροντος στον τομέα του τουρισμού, αλλά και άλλων κρίσιμων κλάδων της ελληνικής οικονομίας, ότι θα βελτιώσει το οικονομικό κλίμα, διαψεύδοντας διάφορες εκτιμήσεις για νέα μείωση του ΑΕΠ. Από μια τέτοια εξέλιξη μόνο ωφελημένος μπορεί να βγει ο κόσμος που εργάζεται στα χιλιάδες ελληνικά εργαστήρια και επιχειρήσεις κοσμήματος, που επιμένουν να αντέχουν και να δημιουργούν πολύτιμες «αξίες».

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Η εγχώρια αγορά κοσμήματος συνεχίζει να περιδινείται στην πρωτοφανή οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα, περίπου πέντε χρόνια μετά την υπαγωγή μας υπό καθεστώς μνημονίων και εξωτερικής εποπτείας. Όλα αυτά τα χρόνια οδήγησαν πολλούς επαγγελματίες με πολύχρονη διαδρομή στο επάγγελμα σε οικονομική δυσπραγία, σε αναδουλειές, σε λουκέτα, αλλάζοντας την ανθρωπογεωγραφία ενός από τα πιο ιστορικά επαγγέλματα στην Ελλάδα.
Στην αρχή της περιόδου αυτής, κάποιοι έλεγαν ότι οι θυσίες γρήγορα θα φέρουν αλλαγή της κατάστασης. Δυστυχώς όμως οι «θυσίες» παραμένουν  αλλά η κατάσταση δεν αλλάζει. Κι αυτό το γράφουμε με αφορμή την κρίσιμη διαβούλευση που βρισκόταν σε εξέλιξη όταν το περιοδικό μας πήγαινε προς το τυπογραφείο, σε σχέση με τα ποια θα είναι τα νέα φορολογικά μέτρα που θα κληθεί η πάρει η νεοεκλεγείσα ελληνική κυβέρνηση.
Στο πλαίσιο της ελεγχόμενης ενημέρωσης της κοινής γνώμης, πολλά ειπώθηκαν και «αποκαλύφθηκαν» σχετικά με την θέσπιση ενός νέου «ειδικού φόρου» ο οποίος εάν όντως επιβληθεί, θα οδηγήσει σε νέο πλήγμα την αγορά κοσμήματος, δίνοντάς της ίσως τη χαριστική βολή. Ο φόρος που ήδη βαπτίστηκε «ειδικός φόρος» και «εκτιμάται» ότι θα ανέλθει σε ποσοστό 6%, θα επιβληθεί στις πωλήσεις ειδών που υπάγονται στον φόρο πολυτελείας (π.χ. ρολόγια, κοσμήματα, έργα τέχνης). Το μέτρο θα εφαρμοστεί πιθανότατα στα νησιά του Αιγαίου όπου ισχύουν οι μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ.
Αυτό το μέτρο θα επιχειρηθεί να παρουσιαστεί ως επιβεβλημένο και ως «δίκαιο» επειδή θα αντλεί χρήματα από τσέπες που θέλουν και μπορούν να διαθέσουν για αγορά ειδών όχι άμεσης ανάγκης. Ωστόσο, η απάντηση είναι ότι έτσι ένας ολόκληρος κλάδος με μικρομεσαίες επιχειρήσεις και πολλούς εργαζόμενους στοχοποιείται, και καταδικάζεται. Και τα πρώτα σημάδια έρχονται ήδη από στοιχεία που έχει το Jewel Time από την ίδια την ΕΛΣΤΑΤ, και που δείχνουν ότι οι εξαγωγές κοσμημάτων και πολύτιμων λίθων κινούνται πτωτικά. Αλλά και από την πρόσφατη δημοσιοποίηση της μελέτης της ICAP για τους 40 πιο κερδοφόρους κλάδους της ελληνικής οικονομίας το 2014, που προκύπτει ότι απουσιάζει ο κλάδος του ρολογιού, παρά το ότι συμπεριλαμβανόταν το 2013.
Επομένως, η Πολιτεία χρειάζεται να αντιμετωπίσει με άλλη οπτική τον κλάδο κοσμήματος και ρολογιού, ισότιμα με τους άλλους παραγωγικούς κλάδους και όχι ως «αποδιοπομπαίο τράγο». Διότι το τίμημα θα είναι βαρύ για όλους…  

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Μετά από στοχευμένες παρεμβάσεις σε «ανύποπτο» χρονικό διάστημα, ο πρόεδρος της ΠΟΒΑΚΩ κ. Χρήστος Γουργιώτης μαζί με τον Γενικό Γραμματέα κ. Ραχμανίδη, κατάφεραν όχι μόνο να δώσουν ένα δυναμικό «παρών» με τις απόψεις και τις προτάσεις τους στο πλαίσιο της Διαβούλευσης για το νέο ΕΣΠΑ, αλλά τελικά και να πείσουν τις αρμόδιες αρχές σχετικά με την αναγκαιότητα ένταξης του κλάδου κοσμήματος στο νέο ΕΣΠΑ για την περίοδο 2014-2020.
Πρόκειται για μια εξέλιξη πολύ σημαντική μιας και ο κλάδος αργυροχρυσοχοΐας για πρώτη φορά εντάχθηκε στο νέο ΕΣΠΑ και εγκρίθηκε από το υπουργείο Ανάπτυξης, ανάμεσα σε δυνατούς κλάδους όπως ο τουρισμός, η υγεία, η ενέργεια και η πληροφορική.
Επιπρόσθετα, η ΠΟΒΑΚΩ τον περασμένο Νοέμβριο έστειλε στο υπουργείο Ανάπτυξης «Πρόταση» για την ανάγκη δημιουργίας πόλου ανταγωνιστικότητας για το ελληνικό κόσμημα και για πρώτη φορά, μια ολοκληρωμένη κλαδική μελέτη με περιεχόμενα.
Όλη αυτή η ουσιαστική παρέμβαση της ομοσπονδίας του κλάδου, δίνει τη δυνατότητα σε επιχειρήσεις κοσμήματος να ενταχθούν σε κάποιο από τα επτά προγράμματα που δίνουν 198 εκατ. ευρώ επιδότηση μέχρι και 100% σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το ποσοστό επιχορήγησης ανέρχεται στο 50% της επένδυσης και ο προϋπολογισμός του επενδυτικού σχεδίου μπορεί να κυμαίνεται από 20.000 ευρώ έως 200.000 ευρώ.
Πρόκειται ασφαλώς για μια πολύ σημαντική εξέλιξη, που προσφέρει νότες αισιοδοξίας και ανάσες χρηματοδότησης σε έναν κλάδο που ασφυκτιά από την συνεχιζόμενη οικονομική κρίση. Μια κρίση, που έχει οδηγήσει μάλιστα, σε νέα υποχώρηση των εξαγωγών κοσμήματος και πολύτιμων λίθων, όπως δείχνει και η πρόσφατη ανακοίνωση των συνολικών στοιχείων για το 2014 από την ΕΛΣΤΑΤ.
Μπορούν από δω και πέρα να πάνε αλλιώς τα πράγματα; Ασφαλώς πολλά θα κριθούν από το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα σε διεθνές επίπεδο, με τις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους μας, τη νέα συμφωνία-γέφυρα, ή ίσως και μια νέα δανειακή σύμβαση. Ελπίζουμε ωστόσο, οι κόποι τόσων χρόνων, οι αντοχές τόσων επαγγελματιών του κλάδου και όλων των Ελλήνων να μην πάνε χαμένοι, και σύντομα να «λάμψει» και πάλι το ελληνικό κόσμημα στην εγχώρια αλλά και τη διεθνή αγορά.

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Με αισιοδοξία και με προσδοκίες για χαμόγελα περιμένουν οι ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην αγορά κοσμήματος και ρολογιού τη φετινή εορταστική περίοδο, εκτιμώντας ότι το κλίμα της καταναλωτικής… ένδειας και σκεπτικισμού θα λάβει τέλος και ο κόσμος θα περπατήσει στα καταστήματα και στους εμπορικούς δρόμους και πεζόδρομους, όχι μόνο για να «χαζέψει» τις βιτρίνες, ή για να «αλλάξει παραστάσεις», αλλά για να επιλέξει αυτό που επιθυμεί να δωρίσει στα αγαπημένα του πρόσωπα, ή γιατί όχι, και στον εαυτό του!
Όπως μας ενημερώνει η Deloitte, το 2014, οι Ευρωπαίοι καταναλωτές σκοπεύουν κατά την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων, να διαθέσουν χρηματικό ποσό το οποίο είναι κατά μόλις 3% μειωμένο σε σχέση με τις πραγματικές δαπάνες που οι ίδιοι δήλωσαν ότι έκαναν την εορταστική περίοδο του 2013.
Στην Ελλάδα, οι καταναλωτές δηλώνουν ότι σχεδιάζουν να μειώσουν κι άλλο τον προϋπολογισμό τους κατά 12,5% σε σχέση με τις πραγματικές δαπάνες που οι ίδιοι δήλωσαν ότι έκαναν την εορταστική περίοδο του 2013. Ένα 40% περίπου από το προβλεπόμενο διαθέσιμο ποσό, προορίζεται για δώρα. Το κρίσιμο ζήτημα βέβαια για τον κλάδο κοσμήματος και ρολογιού είναι ότι τα δικά του «δώρα» απουσιάζουν εμφανώς από τις δημοφιλείς προτιμήσεις των καταναλωτών. Τα δώρα που οι Έλληνες καταναλωτές δήλωσαν ότι θα προσφέρουν περισσότερο είναι τα ρούχα και τα παπούτσια (45%), τα βιβλία (49%) και τα αρώματα και τα καλλυντικά (33%).
Ωστόσο, από μια προσεκτικότερη ματιά των στοιχείων προκύπτει ότι «ανεβαίνει» σημαντικά σε σχέση με πέρσι, η επιθυμία για κοσμήματα και ρολόγια, ειδικά από τις γυναίκες. Γιατί όμως είναι τόσο χαμηλά ένα πολύτιμο δώρο; Εξαιτίας της υψηλής τιμής του; Κι όμως, υπάρχουν σήμερα προϊόντα από τον κλάδο μας σε πολύ προσιτές τιμές, με ευκολίες πληρωμής και άλλα μέτρα που μπορεί να διευκολύνουν τον αγοραστή.
Κατά τη γνώμη μας, αυτό που ανακύπτει είναι η απουσία των πιο ζωντανών επιχειρήσεων κοσμήματος και ρολογιού από το προσκήνιο του μάρκετινγκ. Έχει περιοριστεί υπερβολικά όλα αυτά τα χρόνια η παρουσία, η διαφήμιση στην τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τα περιοδικά, τόσο του ελληνικού κοσμήματος όσο και του ρολογιού. Αυτή η τακτική όμως αποδεικνύεται ότι δίνει χώρο σε άλλα ανταγωνιστικά προϊόντα, που περιορίζουν την επιλογή ενός όμορφου δακτυλιδιού ή ενός κομψού ρολογιού...  
Μήπως το νέο έτος 2015 ο κλάδος πρέπει να «ξεθαρρέψει» και να κινηθεί αλλιώς;

Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Πρόσφατα το Ινστιτούτο Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών παρουσίασε την Έκθεσή του για την Ελληνική Οικονομία, όπου εκτιμά ότι «αντιστρέφεται η τάση στη βιομηχανία». Πρόκειται για μια πολύ αισιόδοξη προσέγγιση που βασίζεται σε έγκυρα στοιχεία, και η οποία μπορεί να κάνει τις εταιρείες και όλους όσοι εργάζονται στον τομέα της βιομηχανικής παραγωγής, να χαμογελάσουν καθώς τα προβλήματα από την πρωτοφανή οικονομική κρίση που διανύουμε φυσικά δεν έχουν υπερνικηθεί.
Ας δούμε όμως τι μας λέει το ΙΟΒΕ: Κατά το πρώτο δίμηνο του 2014, η παραγωγή της χώρας αυξήθηκε κατά 1,4% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2013, κατά την οποία υποχωρούσε 4,6%. Ειδικότερα, ο τομέας της μεταποίησης – ο οποίος στα προηγούμενα τρίμηνα εμφάνιζε σημαντικές απώλειες – βλέπει την παραγωγή του να ανακάμπτει κατά 1,5% (αντί μείωσης κατά 1,7% την ίδια περίοδο πέρυσι). Κατά το φετινό δίμηνο Ιανουαρίου- Φεβρουαρίου, η παραγωγή ανήλθε σε 11 από τους 24 κλάδους ενώ ανάμεσα στους υπόλοιπους 13, αρκετοί εμφανίζουν σημαντικά χαμηλότερους ρυθμούς συρρίκνωσης σε σύγκριση με το ίδιο χρονικό διάστημα του 2013. Κάτι λοιπόν κινείται…
Από την άλλη, η έρευνα του Ινστιτούτου ΙΝΕΜΥ, που καταγράφει τα κλειστά εμπορικά καταστήματα στην Αθήνα, στην τελευταία του καταγραφή επιβεβαιώνει την παγίωση μιας δυσμενούς εικόνας (31,2%) η οποία επιδεινώνεται διαρκώς από το Μάρτιο 2011  φτάνοντας στο υψηλότερο ποσοστό (32,4%) το Σεπτέμβριο του 2013. Αν και η τελευταία καταγραφή εμφανίζει σημάδια βελτίωσης  το ανησυχητικό φαινόμενο των κλειστών επιχειρήσεων με «λουκέτα» λαμβάνει τη μορφή της μόνιμης πλέον εικόνας. Αυτή η εικόνα δυστυχώς αντανακλά και τον κλάδο κοσμήματος και ρολογιού, όπως προκύπτει και από τη σχετική έρευνα της ICAP που δημοσιεύουμε.
Για αυτό λοιπόν δε χρειάζονται πανηγυρισμοί για εσωτερική… πολιτική κατανάλωση. Διότι όπως μας λέει και το ίδιο το ΙΟΒΕ, μπορεί μεν η παραγωγή να αυξάνεται στους περισσότερους κλάδους και τομείς της ελληνικής βιομηχανίας, ωστόσο η άνοδος είναι ήπια και δεν επαρκεί για να προεξοφληθεί η διατήρηση της αύξησης στο σύνολο του τρέχοντος έτους.
Συνολικά, το τοπίο παραμένει ρευστό. Και παρά τους διθυράμβους περί πλεονασμάτων, η αλήθεια είναι ότι θα απαιτηθεί σκληρή δουλειά και πολύ επιμονή για να αλλάξει καθολικά το τοπίο στο χώρο της βιομηχανίας.


Ο εκδότης
Τάσος Σπανούδης

Τεύχος 6